Ik was in het natuurmuseum

skelet potvisIk was vorige week op vakantie op de Beekse Bergen die helemaal geen bergen zijn. In een blokhut zonder wc en water. We gingen gelukkig elke dag weg en waren daar alleen om te slapen. Ook naar het natuurmuseum. Daar zag ik deze grote potvis. Nou als die scoliose had, dan had je geen kilo titanium nodig maar wel duizend kilo. Dat was dan een hele dure operatie. Mijn operatie kost 25.000 euro. Die van deze walvis dan 1000 x 25.000 = 25.000.000 Vijfentwintigmiljoen. Daar kun je een mooi paleis van kopen.

Ik weeg nu 1 kilo titanium zwaarder

foto
Ik was woensdag in België voor een controle van mijn rug. Daarin zit nu een kilo titanium. De dokter zei dat elke schroef 300 euro kost. In Finland 150 euro en in Amerika 1500 euro. Mijn broer rekent uit. In Nederland is mijn nieuwe rug 11.000 euro waard, in Finland 6.500 euro en in Amerika ben ik het rijkste: 50.000 euro aan titanium. Ik voel het wel. Ik ben een graat. Dus als ik op mijn rug lig in bed, voelt het een beetje als een spijkerbed. Gelukkig heb ik niet meer zoveel pijn als ik zit. Pas aan het einde van de dag. En dat is fijn.

Ik kreeg meer dan honderd wenskaarten

IMG_9850

Ik heb zoveel kaartjes gekregen om mij sterkte te wensen, uit heel Nederland en ook België en Zuid Afrika. Van Richard, Lieke Anke, Rozemarijn, Richard jr en Allessandra, van Zwany, van Bam, Ron en Esther, van Tom, van Rene, Niels, Marit en Saskia, van Jan, van Carole, van Zulema, van Peter, Linda en Hannah, van de Opkikker, van Marijke, van Cindy van het Zilveren Kruis, van Jolien, van Betty, van Annemieke, van Machteld, van Chaima, van Linda en Adriaan, van Marlous, van Qiga, van Marc, Jose en timothy, van Miranda, van Theo en Greet, van mijn hele klas, van Anneke, van Wil, van Hans, van Wouter, van Roelof, van Jan, van Jan-Willem, Miranda en Rutger, van Jos, van Cees en José, van Nora, van Betty en John, van Ingeborg, van Dini, van Jan, van Anthony, van Yvonne, van Brigitte, van Erna, van de Polletjes, van Jeanette (met een hondje in een doos), van Marianne en hulphond, van Tara, van Natalie, van Robyn, van Nem (met een doos vol kadoos in StNiklaas), van Paula, van Dolf, van Roelfina, van Alexandra, van Arlene, van Petra, van Marielle, van Margot, van Wendy, van Machiel (twee grote Teddyberen), van Michelle (haar nieuwste CD), van Ans en Rochel, van Hilde, van Dini en Gerard, van Marjet, van Janny, Richard, Andrea en Robbert, van Joanne en Gerda, van Harriët, van Pieter Monique, Eline, bas en Thomas, van Savannah, van Lida en Saiga, van Loesol, van Wim, van Connie en Elisabeth, van Elvira, van Roel, Annabel, Kantinka, Maurits, Lennart en Elseline, van Ina en Pam, van Linda, van Cor, van Folkert, van Martijn en Marjo, van Cindy, van Wendy, van Monique, Kwasi, Jona, Andy en Naomi (2x), van Marian, van Annelies, van Annette, van Jan en Thea, van de familie Bouwman, van Chantal, van Steef, van familie Rozenveld, van Liselot en Mario, van Johanna en Lian.

En nog veel meer felicitaties van vrienden en kennissen op twitter, facebook (volgens mama wel tweehonderd) en elke dag komen er nog kaarten en kadoos binnen. Vandaag vier dvd-films van Lieke de supertrol. Superkado.

Dank jullie wel allemaal.

Mayim @Yimmekke

Ik ben een robot

IMG_9832

Dokter van de Kelft heeft vorige week in België een nieuwe rug voor mij gemaakt. Van schroeven en van pinnen. Net als bij een robot. Al mijn ruggewervels vastgezet. Zodat ik rechtop kan zitten. Ik zei gisteren tegen papa: ‘Ik wou dat ik mijn oude rug nog had.’ Maar dat meende ik niet. Maar het doet nog zo ontzettend veel pijn. Ik kan nog niet goed bewegen en die snee van 60 centimeter lijkt wel de rits van mijn winterjas. Maar dan aan de verkeerde kant. Elk half uur moet ik anders liggen of zitten. En dat is ook in de nacht. Dan liggen mijn ouders bij me. Al twee weken. In januari ga ik weer terug naar België voor controle. Dan is ook de pijn weg denk ik. Ik heb wel honderd kaarten gekregen in België. Ik ben nu net thuis en wordt verwend. Dat mag toch? Ik heb van mama een Furby gekregen. Dat is ook een robot. Die werkt met mijn ipad waar papa samen met mij dit op typt.

Ik krijg in België een grote operatie

In Sint Niklaas krijg ik in november een grote operatie aan mijn rug. Ik moet dan twee weken daar in het ziekenhuis liggen. Ze gaan allemaal schroeven en pennen in mijn rug doen. De operatie duurt ruim 6 uur. En gebeurt met een robot en chirurgen. Daarna kan ik weer recht zitten en heb ik geen pijn meer. Het moet in België omdat in Nederland je meer dan een jaar moet wachten. En dat kan niet. Pappa en Mamma zijn in een hotel ernaast. Op vijfentwintig november ga ik het ziekenhuis in. En daarna moet ik revalideren. Ik ben er wel een beetje bang voor omdat ze in mijn hele rug van boven naar beneden snijden en dat doet pijn.