Hoe moet ik nou stemmen?

img_4695

Ik ken het verschil niet tussen links of rechts, dat komt door mijn ‘corticale displacie’, de neurologische verbindingen tussen mijn hersenen zijn niet helemaal okay. Pappa zegt, ze zijn niet volgens ISO standaard 9001 aangelegd, dat is een soort KEMA-keur voor de industrie.

Is dat gevaarlijk in het verkeer, nee, natuurlijk niet, en verder alles valt te automatiseren. Echt weer een bewering van pappa, het is uit de didactiek, als je iets maar lang genoeg doet, dan doe je het vanzelf goed. Op mijn elektrische rolstoel zit een sticker met een rode en een sticker met een groene pijl. De rode pijl wijst naar rechts, want dat verkeer heeft voorrang en daar moet ik het eerst naar kijken. De groene pijl is eigenlijk overbodig, want ik weet dat ik dan de andere kant moet kijken. Je hebt van die mensen die zich niks aantrekken van de verkeersregels en gewoon voorrang nemen.

Het zal wel niks te maken met wat ik net verteld heb maar toch snap ik ook niks van links of rechts in de politiek, terwijl ik voor het eerst mag stemmen dit jaar.

Ik snap niet waar iedereen zich druk over maakt, links of rechts, en dat ze van die ingewikkelde oplossingen bedenken, dat boeit me gewoon niet. Bijvoorbeeld, als het over vluchtelingen gaat, als iemand heeft geen eten en geen huis om in te wonen, dan geef je hem eten en een huis om in te wonen.

En ik weet heus wel dat dit betaald moet worden. Nou gaan ze toch gewoon werken, dan verdienen ze het vanzelf terug.

Ik heb nog idee, over die aardbevingen in Groningen. Het is een soort ballon die leegloopt, nou, en in die ballon doe je weer water. Een soort waterballon dus.

Kunnen ze dit niet allemaal zelf bedenken bij de politiek. Nou ja, ik heb natuurlijk met politiek te maken als ik ga stemmen, ik ga niet stemmen op boze of chagrijnige mensen, maar mensen met lieve ideeën, dus ik stem op de Partij voor de Dieren. Ik hoop maar dat ze meer leukere leraren voor de klas zetten.

Ik zei tegen mijn ouders, ja tof he, dan ga ik zo een stemhokje in en maak ik mijn vakje rood. Toen ik dat gezegd had, werd papa’s gezicht zo ernstig, ik vroeg, waarom kijk je nou zo.

‘Luister Mayim, ik moet met jou mee dat hokje in, want met jouw spastische vingers kan je dat rode potlood wel vasthouden, maar je kan niet echt mikken, dat worden dan zeven partijen in een keer. En volgens de kieswet is je hele stembiljet dan ongeldig.’

‘Maar waarom kijk je nou zo ernstig?’

‘Omdat de kieswet zegt dat ik niet met jouw in dat stemhokje mag, om je even te helpen, het moet geheim blijven.’

‘Ja, daaaag, je gaat gewoon mee dat stemhok in, ga nou maar weer lachen.’

‘Nee, ik ga niet lachen, want de kieswet zegt dan je niet mag stemmen als je verstandelijk beperkt bent.’

‘Ik ben helemaal niet verstandelijk beperkt! Ja, ik kan niet goed rekenen, nou en, en niet goed links en rechts, nou en.’

‘De kieswet zegt ook dat je wilsbekwaam moet zijn.’

‘Wilsbekwaam, wat is dat nu weer voor een woord? Dat ik mijn eigen wil heb? Je bent er toch bij, kan je ze eventjes vertellen over wat ik wil, en dat is stemmen.’

‘Mayim, wat de oplossing is, dat je me kan machtigen, dat stem ik voor jou.’

‘Ja, echt niet.’

Hoera, Mayim is 18 jaar! 


Dit is een interview over mijn verjaardag door Eline Doldersum, journalist van het magazine Vrouw van de Telegraaf. 

Almere 29 december 2016 
Een jaar geleden organiseerde VROUW speciaal voor de gehandicapte Mayim een knalfeest nadat er niemand op haar verjaardag was verschenen. Gisteren, op haar achttiende verjaardag, gingen we opnieuw bij haar langs. Hoe gaat het nu met haar? Hoe kijkt ze terug op de fuif van vorig jaar en wat staat er voor dit jaar op de planning?

Mayim werd een jaar geleden in een klap landelijk nieuws nadat haar vader Marcel in een blog schreef dat er niemand op de verjaardag van zijn dochter was verschenen. Nederland leefde massaal met de gehandicapte tiener mee. Ze werd overspoeld met kaarten, cadeaus, feestjes en verrassingen. Verrassingen waar ze vandaag de dag nog steeds met een lach aan terugdenkt.

BIJZONDERE KAARTJES

Helemaal nu ze gisteren achttien kaarsjes mocht uitblazen op haar Frozen-verjaardagstaart. “Stiekem was ze wel een beetje gespannen voor haar 18de verjaardag. Níet omdat ze bang was dat er wéér niemand zou verschijnen op haar feestje, maar omdat ze – net als ieder kind – al weken uitkijkt naar de grote dag.”

Haar verjaardag begon ’s ochtends al goed toen er maar liefst 60 verjaardagskaarten op de deurmat lagen. “Allemaal afkomstig van mensen die Mayim nog kennen van vorig jaar en die speciaal voor haar verjaardag een kaart op de bus hebben gedaan. Ze was meteen dolblij. Echt hartverwarmend.”

DE MOOISTE DAG VAN HAAR LEVEN

Met datzelfde hartverwarmende gevoel kijkt vader Marcel terug op het verjaardagsfeestje van vorig jaar. “Het blijft bijzonder dat zoveel mensen zich belangeloos hebben ingezet om mijn dochter de mooiste dag van haar leven te bezorgen. Een dag die haar waarschijnlijk voor de rest van haar leven zal bijblijven.”

“Mayim heeft het nog vaak over die verjaardag. Vooral de kus van de jongens van MainStreet op haar feestje heeft veel indruk op haar gemaakt. Het eerste wat ze vanochtend vroeg toen ze wakker werd was: ‘Komt MainStreet vandaag ook op mijn verjaardag?’ Geweldig toch?”

WATERWIJN

Hoewel de boyband dit jaar helaas geen serenade zal brengen, is Mayim wel in voor een feestje. “Ze wordt 18 en dat kunnen we natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. Al is het alleen al omdat ze voor het eerst een glas waterwijn (wijn met water) mag drinken. Daar verheugt ze zich zó enorm op.”

Net als de komst van haar vriendinnen. “Door de acties van vorig jaar is ze via Facebook in contact gekomen met een aantal leeftijdgenootjes. Meisjes waarmee ze inmiddels goed bevriend is, die ze geregeld ziet en die vandaag ook allemaal op haar feestje komen. Heel mooi om te zien.”

UIT HAAR SCHULP GEKROPEN

Mayim is in de ogen van haar vader dan ook enorm veranderd sinds haar vorige verjaardag. “We merken dat het haar goed heeft gedaan. Ze is volwassener, opener en stoerder. Ze durft meer. Alsof ze ineens door heeft dat zij er ook mag zijn. Ze is echt uit haar schulp gekropen.”

“Daar wordt een ouder heel gelukkig van. Júist omdat Mayim anders is dan andere kinderen en ze het heel moeilijk vindt om haar plekje te vinden in deze maatschappij. Dat zo’n verjaardag dan zo’n enorme verandering teweeg kan brengen is natuurlijk geweldig. Voor haar, maar ook voor ons.”

BIJZONDER JAAR

Het jaar voor de familie Kolder kan dan ook niet meer stuk. “We hebben zoveel mooie momenten beleefd het afgelopen jaar. Van het knalfeest, een dagje Rijksmuseum en een uitje naar het Dolfinarium tot het bijwonen van een voetbalwedstrijd van Ajax. We hebben dat allemaal samen gedaan, waardoor we ook als gezin enorm naar elkaar toe zijn gegroeid.”

“Daar ben ik iedereen heel dankbaar voor. Die momenten zullen we ons de rest van ons leven blijven herinneren. Het was voor ons en vooral voor Mayim dan ook een jaar om nooit meer te vergeten. Een jaar om te bewaren in een heel bijzonder doosje…”, aldus vader Marcel.

Ik was op RTL late Night en kreeg 1000 verjaardagswensen

IMG_7333

Bedankt voor alle kadoos en kaarten !

Papa schreef een blog over mijn mislukte verjaardag op zijn computer Hier staat het blog van papa

Dat ging over dat er helemaal geen kinderen kwamen op mijn verjaardag laatst. Dat blog is door honderdduizend mensen gelezen denk ik, want ik kwam op RTL late night bij Humberto Tan. Hier de hele aflevering van RTL Late Night Ik ben aan het begin van het programma na de reclame enzo.

Je kunt op de beelden zien dat ik verwend wordt door B-Brave en dat ik Pip van GTST kon huggen en als klap op de vuurpijl een bezoekje aan het dolfinarium krijg dat ga ik woensdag toen met Nadia en onze familie. En dan ook nog een feest bij de Telegraaf van de Vrouw deze week donderdag (maar dat is nog een verrassing).

De postbode is de dagen daarna gek geworden, ik heb zoveel verjaardagskaarten, ballonnen, kadootjes, soms geld gekregen (een briefje van 20 euro en een kadobon van Intertoys) dat ik er verlegen van werd. 500 verjaardagskaarten, heel veel mailtjes en 92 nieuwe facebookvriendinnen. Mijn mama heeft al heel veel namen opgeschreven. Die wil ik alvast allemaal bedanken en een hug geven. Hier staan ze nu, allemaal nieuwe vrienden van mij.

Mehtap, Ghizlan, Leyla, Sarah, Aleyna, Senid, Ashley, Familie Meijer, Ashley, Marit, Oma Anneke, Hayat, Roumaissa, Lamyae, Anas, JD, Luke, Marlies, Ahmed, Carmen, Janneke, Patrick, Martijn, Fam J. Bos, Timelee, Michelle, Dieke, Davey, Naomi, Kim, Rieni, Sujatha, Yvonne, Chantal, Aart & Alie Ploeg, Nash (onze viervoeter), Jellina, Jellina, Helena, Yentl, Roel, Linda, Samantha, Yoran, Lauren, XX, Fam Janssen, Fam vd Noort, Petra, Monique, Wieb, Fam R. Broerse, Noor, Esmeralda, Indy, Dané, Jan, Marie-Louise, Gaby, Helga, Ava, Truus, Ed, Jan, Josephine, Thijs, Sabrine, Gerben, Maaike, Esther, Kees, Jeanette, Brenda, Joris, Vijaya, Rianne, Mariëlle, Marcel, Natascha, Keanu, Tallina, Jean-Paul, Iris & Cay, Pascal, Lindsay, J&L, Renate, Margaretha, Willie, Siska, Martin, Ronald, Manon, John, Lana, Laura, Ria, Anne, Heidi, Friso, Stephan, Mick, Esther, Maaike, Kimberly, Deborah, Joke, Ouahiba, Olga en Efisio, Xenia, Claudia, Alicia, Angelina, Fam Kock, Marcel, Ankie, Manon, Mark, Ronald, Daphne, Anniek, Daphne, Jaimy, Mitchell, Danielle, Arno, Jan en Tineke, Carolien & Chrissy, Laurens, Chuck, Mees, Niels, Anita, Fam v/d Brule, Paul, Mandy, Pascalle, Justin, Marije, Kimberley, Mandy, Nana, Rizlan, Jens, Jeffrey, Cornelis, Murat & Charmayne, Marit, Niels, Huub & Majon, Savannah, Frank, Ellen en Janneke, Mimi, Bart, Claudia, Fleur, Kim, Rowan, Ryan, Jerry, M. Bal, Femmy, Nicole, Debbie, Charles en May, Bonny, Hayar, Teressa & Femke, Laura, Bianka, Bouchra en Dounia, Gitta, Cello, Angelo, Iris, Farida, Melissa, Saluna, Nathalie, Archana, Aziz, Annemarie, Emily, Iris, Marike, ZsaZsa, Nadieh, Marjolein, Dominique, Wout &b Brechtje, Benno, Helen, Janna, Sierra, Jacaui, Gwen, Henny, Natascha, Kaj, Pip, Luuk, Chekwa, Sanne, Desiree, Jeenah, Sterre, Andy, Kenny, Isabelle, Sharon, Wil, Weslesy, Michiel, Beau, Ietje, Naomi, Tijmen, Claudia, Mona, Martine, Jacqueline, Raymond, Humberto, Chris, Ankie, Joost, Elly en Lars.

(en volgende week zet mama er weer meer namen bij).

Ik heb een mooie taart gekregen van Monique en Indy zie: klik voor de blog over de taart.

En ik heb ook een mooi portret van mij gekregen en een gedicht van Debbie. Dat staat hier:

Zoveel kaartjes die zeggen

Jij bent bijzonder

Jij bent speciaal

En geen van allen vertellen

Het echte verhaal

Jij bent niet bijzonder

Jij bent niet speciaal

Jij bent als iedereen

Gewoon normaal

Jij bent een mens

Met wensen en gedachten

Een mens

Met gevoelens van geluk en verdriet

Gewoon een mens

Dat huilt en moet lachen

Een mens

Gewoon

een leuke griet.

Jij bent niet bijzonder

Jij bent niet speciaal

Jij bent gewoon net als ons allemaal

 

 

Rijksmuseum

IMG_6475

Ik was met mijn klas naar het Rijksmuseum. Nou klas. Zij kwamen twee uur later omdat hun bus niet kon parkeren. Ik was met pappie en twee vrienden wel op tijd en heb met pappie naar leuke dingen gekeken. Naar de Nachtwacht waar een meisje en hondje op stonden. Dat wisten jullie niet hè. En in de kelder heb ik een maliënkolder gezien. Daar komt mijn achternaam van (Mayim Kolder). De ijzeren vrouw. Ik heb namelijk ook een titanium rug met 38 schroeven voor mijn scoliose. Die zijn er door de lijfarts van de Belgische koning ingeschroefd. In elke wervel twee.

IMG_6458

Lisanne is dood

IMG_5860

Lisanne Herder is dood. Ze heeft euthanasie gehad. Ze was sit-down comedian. En beroemd omdat ze grappen maakte over haar handicap. Ik facebookte en twitterde met haar. Papa kende haar persoonlijk.

Ze is 25 geworden. Ze had veel pijn en was spastisch net als ik. Ze is gecremeerd. En op haar kist stond: DEFECT, RETOUR AFZENDER. Ik heb deze tekening naar het theater de Posthoorn in Arnhem gestuurd waar de kist op het toneel stond.